آخر یعنی اول

شاید نوشتن دومطلب در یک مورد پشت سرهم خوب نباشد اما خب این روزها، خاطره های خوب ما در دولت آقای خاتمی دائما تکرار می شود و من که اینجا می نشینم تا چیزی بنویسم، نمی توانم فارغ از حس و حال شخصی ام باشم. حسم این روزها، یادآوری همان خاطره هاست. برای همین، بازهم عکس دیگری از آن روزها را گذاشته ام. عکسی است از آخرین میهمانی که تیرماه سال گذشته با آقای خاتمی داشتیم و برایمان خیلی سخت بود که نام آن را «شام آخر» بگذاریم!

در آستانه میلاد علی عزیز که بیش از اندازه دوستش دارم، یک خبر خوب برایتان دارم: سایت شخصی ام را  در فاصله ی دو تا سه شنبه ای که دو مناسبت خوب، اول و آخر آن است، راه اندازی می کنم. به همین دلیل، فکر می کنم این مطلب آخرین نوشته ام در پرشین بلاگ باشد. البته  یک پست دیگر هم خواهم داشت تا آدرس سایت و روز دقیق افتتاح آن را به اطلاع تان برسانم. و حالا به رسم ادب و از صمیم قلب:

ممنونم از دوست مهربانم و استاد بزرگوارم، آقای دکتر محمد کمالی که نه فقط در این چند سال وبلاگ نویسی ام، بلکه در راه اندازی سایت و تشویق من به نوشتن، از هیچ کوششی فروگذار نکرد و باوجود همه مشغله های خودش و گرفتاری های من و نیز تنبلی و پشت گوش انداختن هایم، شخصا خیلی از کارها را انجام داد. از او بیشتر خواهم نوشت.

ممنونم از همه دوستان خوبم که در این سه سال عمر وبلاگم، مطالبم را دنبال کردند و برایم کامنت گذاشتند یا حتی نگذاشتند. از اینکه مجبور شدم فیلترینگ کامنت را راه بیندازم، واقعا عذر خواهی می کنم. حتما می توانید حدس بزنید که علت این کار، نوشته شدن اراجیفی بود که متاسفانه مدتی دامنگیر وبلاگم شد.

ممنونم از همه کسانی که نوشته ها و احساساتم را تحسین کردند و باعث اعتماد به نفس بیشترم شدند.

ممنونم از همه کسانی که راحت و بی رو دربایستی، نوشتند که افکار یا نوشته هایم را نمی پسندند و باعث شدند تاملی در خودم و یادداشت هایم کنم.

ممنونم از همه دوستانی که در این مدت، «محبت بدون چشمداشت» را به من یاد آوری کردند. یعنی علیرغم اینکه من لینکدانی نداشتم، مرا در فهرست دوستان یا پیوندهای خود قرار دادند. قول داده بودم که در سایت شخصی ام متقابلا لینک بدهم. پس از همه دوستان خوبم که مرا لینک داده اند، خواهش می کنم کامنت بگذارند تا در فهرست لینک هایم قرار بگیرند. اگر وقت کامنت نوشتن طولانی را ندارید، فقط بنویسید «کامنت».

ممنونم از مسئولان پرشین بلاگ که علیرغم وجود کاستی ها و اذیت های این سایت، امکان وبلاگ نویسی و استفاده رایگان از این فضای مجازی را برای ایرانی ها فراهم کردند.

همیشه خداحافظی برایم سخت ترین کلمه است. پس بهتر است خداحافظی نکنم؛ بهرحال در سایتم همچنان باهم خواهیم بود. هر آخری، ابتدای راه دیگریست... به زودی، نشانی سایت و زمان افتتاح آن را همین جا به اطلاع می رسانم.

درپناه خدای مهربان

/ 46 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شادبانو

آيا منظومه شمسی ۱۲ سياره دارد؟ به وبلاگم سر بزنيد و اين مطلب را بخوانيد... خبر داغ...

اكبر منتجبي

ای بابا تازه به اين آدرس عادت کرده بوديم. خوش باشيد و سايت مبارک باشه. به اميد روزی که شبکه خبری بزنی و همه تو آن کار کنيم.

ایروانی

سلام عزیزم ... وقتی چهره تان را دیدم . باورم نشد که شما این باشید . تصور چهره ای دیگر در ذهنم از نوشته های شما بر ذهنم نقش بسته بود . کمی تپل تر . قد بلند تر . و سفید تر . بامزه است نه ؟!‌ اما چهره شما الان نشان میدهد که چقدر پر تلاشید .... به شما تبریک میگویم . راستی منتظر دات کام شما هستم . برایمان ادرسش را بنویسید . ماچ ها به خاطر دیدن روی شما بود .

مادر سپيد

خانم دکتر وقت ميدين يک روز در خدمتتون باشيم ؟

خانواده سبز

سلام. يه نکته خیلی جالب: وقتی که ما تو آپدیت کردن وبلاگمون تنبلیم، کامنتدونی مون پر میشه! پر از انواع و اقسام «تشویق به نوشتن». بعد که ما تشویق میشیم و میایم در عرض ۶ روز ۳ تا مطلب جدید می نویسیم هیچکس نمی یاد بخونه! این یه نکته خیلی جالب بود که صرفاً برای بالا رفتن اطلاعات عمومی خوانندگان وبلاگ، و شاید هم برای روشن شدن اذهان عمومی که به نظرمون باید جای خیلی تاریکی باشه ، از طرف هر پنج نفر ما به شما تقدیم شد.

wellgard

مباركه خانوم دكتر. ايشالا موفق باشي.

حسام

سلام وبلاگ علوم ارتباطات به روز گرديد با مطلبي با عنوان ارتباطات غير كلامي اين بار در دنياي ارتباطات و علم ارتباطات قدم ميزنيم و مي آموزيم. شما را به ديدن آن دعوت مي نمائيم. یاعلی

مهدی افشارنيك

سلام منم يك چيزي نوشتم در اين خصوص ببين