کودک

negnini21.jpg

روبرویم نشسته است، با موهای روشن فرفری که اجازه نداده شانه اش کنند،  با چشمانی درشت که نگاه نگرانی دارد و برعکس همه نگاههای خشکیده در قابها که به هر طرف بروی تو را تعقیب می کنند، نگاه او به جای دوریست که هرگز در مسیرش قرار نمی گیری. با لب هایی نازک و چانه ای کوچک. ثبت یک ثانیه از یک ساعت از یک روز از یک ماه از سالی از دهه ۱۳۵۰. لحظه ای که گذشته اما مثل غول جادویی که در شیشه ای محبوس شده باشد، هنوز زندانی این چهارچوب است.

نام این کودک نگین است. نام خانوادگی حسینی. بیش از سی سال است که درون یک قاب کهنه خشکش زده اما هنوز دوساله مانده است.

او را دوست دارم و گاهی نمی شناسمش.

/ 19 نظر / 9 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مرجان اردشيرزاده

سلام خانم حسيني در اين عكس انگار چيزي شما را متعجب يا مبهوت كرده شايد هم نگاهتان گله مند است راستي آن لحظه را به خاطر داريد ؟ برخي عكس هاي دوران كودكي خاطراتي را درونمان روشن ميسازد كه گاه به يك سريال تبديل مي شوند..

محمود

سلام ممنونم از حضور سبزتون دختری با چشمان آبی؟ انشالله صد سال دیگه هم عمر با برکت داشته باشید من آپم یا حق

زهرا

چقدر ثبت برخی لحظه ها می تونه برای آدم دلنشين باشه. من هيچ عکسی از بچه‌گيم ندارم و حسابی دلم سوخت.

دشتي

به نام خدا سلام کودکی هایم اتاقی ساده بود قصه ای، دور اجاقی ساده بود شب که می شد نقشها جان می گرفت روی سقف ما که طاقی ساده بود می شدم پروانه، خوابم می پرید خوابهایم اتفاقی ساده بود زندگی دستی پر از پوچی نبود بازی ما جفت و طاقی ساده بود قهر می کردم به شوق آشتی عشقهایم اشتیاقی ساده بود ساده بودن عادتی مشکل نبود سختی نان بود و باقی ساده بود دکتر قیصر امین پور

مازیار ناظمی

سلام خانم حسینی نقد شمارا در وبلاگ قرار دادم ممنون اگر بازهم نطری دارید حتما ما را بهره مند کنید .... تا بعد

جيک جيک

به حس ششم من اطمينان پيدا کردی؟!!!!!

ایروانی

عکس زیبایی است .... با ان چشمان ناز و بی ریا

شادبانو

نی‌نی رو ديدم... خيلی هم دوستش دارم... ايشالا ۱۰۰۰ سال زنده باشه اين نی‌نی

ليلا

کاش ميشد زمان را به عقب برگرداند وفرصتی دوباره به انسانها داد .

محمد

خوب بود